Plattdeutsch : Nah 37 Johr stünn hi wedder vör mi

Ansicht von 2013: Dei Döör is up! Kaamt rin!
1 von 3
Ansicht von 2013: Dei Döör is up! Kaamt rin!

So ’n bäten Biläwnisse tau ’n Smüstern un tau ’n Högen von Fritz Wolbring ut Schwaan

svz.de von
07. Dezember 2013, 00:34 Uhr

In dei Wahnstuuw fünn ik dat ümmer ganz besonners gemütlich, wenn dat Abend wüür un dei Familie sik min warmen Aaben bi Petroleumlicht infünn, üm ein bäten Radio tau hüüren. Dat güng ok ahn Strom. Denn ok Vadder Meier wier ein von dei Plietschen. Hei harr ’ne grote Autobatterie un harr door sien’n Radio anschlaaten. Dieters Mudder heft för uns alltauhoop Appels un Beern schnäden, dei wi so näbenbi wechäten hebben. Ok eigenmaakten Appelsaft un Honnichlikör geew dat.

In dei Winterstied bi Schnei un Maandschien maakte Dieters Vadder ’ne Schlädentour öwer dei deip verschnieten Feller öwer den’n Barch bi Berkholz un Wiechmann vörbi‚ dörch’t Dörp in dei Vörbecker Heid, wo sei noch Wischen taun’n Heuden harren. Dat hübsche Sandsteinhuus von Rickert hett mi beeindruckt. Dei Kutsch künn taun’n Schläden ümbuucht warden. Un dei Pierd harrn Glöckchen, dei mi hüt noch will Weihmut in dei Uhren klingen, wenn dat in‘n Galopp, in warme Pelzdecken inwickelt, unnern Stiernhäben as in’n Droom öwer den’n Schnei güng. Öwer den’n Feldbarch ging dat trüch bi Rudolph un Burmeister vörbi, nah Schwager Helmut Wulf sien’n Hoff un denn wedder trüch nah Huus. Upwarmte Teigel hebben uns Fäut warm hollen.

Nachts weckte mi Dieter öfter eins, denn miteins wiern Wildschwien orrer Reh’ up’n Hoff. För em wier dat sülbstverständlich. Öwer ik gruuchte mi, un hei harr sein Hoeg doorann.

Achter dat Huus wier dei Gemüse un Aaftgorden, dei extra intühnt wier, doormit dei Gäus, dei Anten, dei Puten, dei Häuhner un ok dat Wild nix taunicht maaken künnten. Ein poor olle Aaftbööm hebhen bät hüt noch öwerläwt. In den’n Aaftgorden stünn ok dat grote Immenhuus, denn Imker wier Buuer Otto Meier näbenbi ok noch. Un hei harr ein’n Lanz-Bulldog, mit den’n hei nich blots sien’n Döschkasten andreew un dat Kurn utdöschen künn, hei führte ok von Hoff tau Hoff un hett dei annern Buuern un Büdner doorbi hulpen.

An’n meisten öwer heff ik mi ümmer wunnert, wenn mien Fründ Dieter all mit elf, zwölf Johr all dissen Trecker führen un sogor all den’n Acker an’n Letschower Holt lang pläugen künn un sien Vadder sik up em verlööt. Ik stellte mi öfter eins achter em un führte mit. Schutzbleck taun ’Sitte harr dei Lanz-Bulldog nich.

Kurn dat nich in dei Schtüün passte, wüür in dei Sandkuhl as Kuurnmiet upstellt. Dieters Vadder harr sülbsmaakten Toback (richtigen Knaster) in ’ne Kist öwert Radio stahn. Wi hebben uns bedeint un setten uns wietaf von’n Hoff in dei Kuurnmiet un dreihten uns Zigaretten. Dat keem, as dat kaamen müsst. Dat Kuurn füng Füer. Öwer Dieter wüsst ok hier wedder Rat un schmeet sik mit’n Rücken up dei Flamm, un ok ik müsste dat dauhn. Schwien hatt, dat Füer güng ut. Öwer uns Bangnis wohrte bät an den annern Dach.

In’n Sommer künnten wi in’n Diek up ’n halben Wech nah den Letschower Holt henn. Dei Dick wier mit Plasterstein utlecht. Door würden dei Kasten- un Heuwagen von Tied tau Tied rinschaben, doormit dei Holtrööd wedder upquellten un dei Iesenring wedder fast seetten. Mit’n Utrangierten Treckerreipen, hebben wi door unsen Spaß hatt.

Von Tied tau Tied bün ik denn ok upklärt worden. Wi beiden Jungens würden denn mit dei Kauh nah’n Bullen schickt, doormit sei deckt warden künn. Dat passierte up den’n Hof, wo hüt dei Familie Kurt wahnt. Ok taun’n Pierdbeschlagen wier’n wi öfter eins bi denn ellen Schmiedemeister Hans Lau, dei ümmer för’n gauden Witz tau hebben wier.

As Buuer Meier mit sien Familie 1953 nah den’n Westen flücht ist, wier Dieter 14 un ik 13 Johr. Ik harr mien’n Kinnerfründ verluuren. Sien Fohrrad bleew für mi trüch. Dat bett mien’n Vedder in Wustrow hagen. Ik künn doorüp nich ahn Traanen führen.


Zerfollene Öllernhuus wedder upbuugen


Un denn keem dei Wenn 1989! Ik harr in dei Schaul ein Enkelkind von Fritz Wulf ut Vörbeck – ein Vedder von Dieter Meier. Intwischen wier Fritz mit sien’n Familie nah Wolken bi Bützow treckt öwer hei läwte nich miehr. Sien’n Fru harr taun Glück dei Adress. 1990 stünn dei Wahnwagen ut Lörrach ( dicht an dei Schweizer Grenz) vör miene Huusdöör! Nah 37 Johr(!!!) stünn mien Fründ Dieter wedder vör mi! Wi kennten uns furts wedder. Un uns Frugenslüüd gehüüren nu tau dei Fründschaft doortau. Ein Johr later liehrten wi dei drei wunnerboren Döchder mit ehr Familien bi unsen Besäuk in Lörrach kennen.

Elke Meier heit jetzt Elke Doose. Sei is Liehrerin worden un hett tausaamen mit ehr’n Mann Werner den’n Maud faat’t, dat verfollene Öllernhuus wedder uptaubuugen, üm dat för dei Familie tau erhollen. Ut Nephten in’t Siegerland hebben sei ehr Tauhuus. Ehr richdiges Tauhuus hett Elke öwer nu up dei Huussiet von’n wunnerschön renovierte Ollendeil von den’n Meierhoff, wo sei un ehr Mann den’n Sommer un vääle anner Tieden verbringen. Ehr Dochder Kathrin Doose is Amts-Tierärztin in unsen Landkreis Rostock (eigentlich jä Güstrow) worden. In dei Vörbeck - Chronik steiht: „Das Anwesen am Ende des ehemaligen Weges von der Dorfmitte nach Bandow/ Letschow ist heute noch unter dem Namen Meierhof bekannt. Eine Betonspurbahn führt nun dorthin. Eigentümerin dieses nun mehr renovierten Hauses ist seit 2010 Frau Dr. Kathrin Doose. Zusammen mit ihrem Mann Rene Lücke und dem inzwischen geborenen Sohn Felix ( Urenkel von Otto und Käthe Meier, Ansi, des Autors) leben sie darin seit 2007.

In’n Sommer kümmt ümmer mien Fründ Dieter mit siene Fru Ulla un Enkelkinner, üm unner dei ollen Linnen un mit Sicht öwer dei wieden Feller nah den’n Letschower Wald un dei Kamhser Kirch hen ein’n Ansicht siet Kinnertieden - tau geneiten un in Erinnerungen tau ... schwögen ... nee, dat passt nich!... tau verwielen ...‚ dei Tied heut wer weit? ... vielleicht alle Wunnen.
Wenn dat Mood ward nah dei Koallitschionsgespräck‘ twischen CDU un SPD, dat man Maud betahlen mütt vör dci Betonspurbahn..., ik führ liekers ümmer wedder henn. Un dei Läser weit nu, worüm dat so is.

Die drei anderen Teile „Mien Fründ Dieter keem ut Vörbeck“ sind in der Bützower Zeitung vom 26. Oktober sowie vom 2. und 16. November erschienen.


zur Startseite

Gefällt Ihnen dieser Beitrag? Dann teilen Sie ihn bitte in den sozialen Medien - und folgen uns auch auf Twitter und Facebook:

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen