Ein Angebot des medienhaus nord
Ein Artikel der Redaktion

Plattdeutsch Nah 37 Johr stünn hi wedder vör mi

Von FWOL | 07.12.2013, 00:34 Uhr

So ’n bäten Biläwnisse tau ’n Smüstern un tau ’n Högen von Fritz Wolbring ut Schwaan

In’n Sommer kümmt ümmer mien Fründ Dieter mit siene Fru Ulla un Enkelkinner, üm unner dei ollen Linnen un mit Sicht öwer dei wieden Feller nah den’n Letschower Wald un dei Kamhser Kirch hen ein’n Ansicht siet Kinnertieden - tau geneiten un in Erinnerungen tau ... schwögen ... nee, dat passt nich!... tau verwielen ...‚ dei Tied heut wer weit? ... vielleicht alle Wunnen.
Wenn dat Mood ward nah dei Koallitschionsgespräck‘ twischen CDU un SPD, dat man Maud betahlen mütt vör dci Betonspurbahn..., ik führ liekers ümmer wedder henn. Un dei Läser weit nu, worüm dat so is.

Un denn keem dei Wenn 1989! Ik harr in dei Schaul ein Enkelkind von Fritz Wulf ut Vörbeck – ein Vedder von Dieter Meier. Intwischen wier Fritz mit sien’n Familie nah Wolken bi Bützow treckt öwer hei läwte nich miehr. Sien’n Fru harr taun Glück dei Adress. 1990 stünn dei Wahnwagen ut Lörrach ( dicht an dei Schweizer Grenz) vör miene Huusdöör! Nah 37 Johr(!!!) stünn mien Fründ Dieter wedder vör mi! Wi kennten uns furts wedder. Un uns Frugenslüüd gehüüren nu tau dei Fründschaft doortau. Ein Johr later liehrten wi dei drei wunnerboren Döchder mit ehr Familien bi unsen Besäuk in Lörrach kennen.

As Buuer Meier mit sien Familie 1953 nah den’n Westen flücht ist, wier Dieter 14 un ik 13 Johr. Ik harr mien’n Kinnerfründ verluuren. Sien Fohrrad bleew für mi trüch. Dat bett mien’n Vedder in Wustrow hagen. Ik künn doorüp nich ahn Traanen führen.

In’n Sommer künnten wi in’n Diek up ’n halben Wech nah den Letschower Holt henn. Dei Dick wier mit Plasterstein utlecht. Door würden dei Kasten- un Heuwagen von Tied tau Tied rinschaben, doormit dei Holtrööd wedder upquellten un dei Iesenring wedder fast seetten. Mit’n Utrangierten Treckerreipen, hebben wi door unsen Spaß hatt.

An’n meisten öwer heff ik mi ümmer wunnert, wenn mien Fründ Dieter all mit elf, zwölf Johr all dissen Trecker führen un sogor all den’n Acker an’n Letschower Holt lang pläugen künn un sien Vadder sik up em verlööt. Ik stellte mi öfter eins achter em un führte mit. Schutzbleck taun ’Sitte harr dei Lanz-Bulldog nich.

Nachts weckte mi Dieter öfter eins, denn miteins wiern Wildschwien orrer Reh’ up’n Hoff. För em wier dat sülbstverständlich. Öwer ik gruuchte mi, un hei harr sein Hoeg doorann.